Formeds Inamia spotdefense na problemy skórne - 30 kapsułek

data ważności: luty 2027

INAMIA spotdefense (wcześniej INAMIA lactoferrine plus) to kompleks wyselekcjonowanych składników, które pomogą w pielęgnacji cery z niedoskonałościami od wewnątrz

• dla utrzymania zdrowej skóry (cynk)
• dla ochrony komórek przed stresem oksydacyjnym (wit. E, cynk)
• funkcją laktoferyny w organizmie jest transportowanie i magazynowanie żelaza

Sposób spożycia
Spożywać 1 kapsułkę 1 raz dziennie w trakcie posiłku.

Zalecane dzienne spożycie
Zalecana porcja dzienna (1 kapsułka) zawiera (referencyjna wartość spożycia %):
Laktoferyna - 200 mg,
Witamina E (ekwiwalent-D-alfa-tokoferolu) - 15 mg (125%),
Cynk - 10 mg (100%).

Składniki
Laktoferyna, pullulan (otoczka kapsułki), cynk (cytrynian cynku), witamina E (bursztynian D-alfa-tokoferylu).

Składniki aktywne:

Laktoferyna o naturalna substancja obecna w większości płynów biologicznych, wydzielana przez komórki nabłonkowe błon śluzowych. Należy do rodziny transferyn i jest białkiem zbudowanym z ponad 700 aminokwasów. Jest odporna na działanie kwaśnych soków żołądkowych i wysoką temperaturę. Wykazuje też względną odporność na proteolizę w jelitach (rozkład białek na peptydy i aminokwasy). (1,2,3)

Laktoferyna wspomaga syntezę takich kluczowych dla skóry składników jak kolagen i kwas hialuronowy, a także wiele procesów biologicznych zaangażowanych w gojenie się ran. (6)

Gdzie można znaleźć laktoferynę?

Największe stężenie laktoferyny obecne jest we wczesnym pokarmie naturalnym tj. siarze (ok. 7 g/l). Pokarm dojrzały zawiera już mniejsze jej ilości (ok. 1 g/l). Na szczęście nie tylko mleko matki zawiera ten cenny składnik, ale również mleko innych zwierząt (np. krowie, owcze, wielbłądzie), a także jego przetwory. Laktoferyna bydlęca wykazuje ok. 70% zgodności budowy w stosunku do swojego odpowiednika zawartego w mleku kobiecym. (2)

Laktoferyna a żelazo

Laktoferyna to glikoproteina charakteryzująca się zdolnością do odwracalnego wiązania jonów żelaza Fe3+. (2,4) Jednym z jej podstawowych zadań jest transport i magazynowanie żelaza, co wpływa zarówno na polepszenie wchłaniania tego pierwiastka jak i mechanizmem negatywnego wpływu na bytowanie drobnoustrojów. Żelazo jest bowiem konieczne do rozwoju większości bakterii, a wiązanie tego pierwiastka przez laktoferynę skutkuje zatrzymaniem ich wzrostu (5)

Witamina E to nazwa stosowana dla grupy związków (tokoferoli oraz tokotrienoli) i jest antyoksydantem rozpuszczalnym w tłuszczach. Została odkryta podczas pracy nad wpływem różnych czynników na płodność myszy w 1922 roku przez naukowców z Uniwersytetu Kalifornijskiego – dr Herberta Evans’a wraz z Katharine Bishop.

Witamina E występuje w ośmiu formach: α-, β-, γ- oraz δ-tokoferol, a także α-, β-, γ- oraz δ-tokotrienol. Jaka jest najbardziej aktywna forma witaminy E? Dla człowieka za najbardziej aktywną formę uznaje się α-tokoferol. β-tokoferol wykazuje 40% aktywności α-tokoferolu, a γ- tokoferol tylko 8%. Wspólną cechą wszystkich form jest budowa. Tokoferole mają nasycony izoprenowy łańcuch boczny, a tokotrienole nienasycony. Nazwa zależy od podstawników w pierścieniu głównym.

Cynk jest kofaktorem ponad 300 enzymów i odgrywa kluczową rolę w wielu procesach fizjologicznych, w tym w homeostazie kości. Pomaga w utrzymaniu prawidłowej płodności i funkcji rozrodczych oraz prawidłowego poziomu testosteronu we krwi, a także jest niezbędny dla pięknych włosów, paznokci i skóry.

Jego zawartość w organizmie to 2 do 4 g a najwyższe stężenie znajdziemy w mięśniach szkieletowych (60%), kościach (30%), wątrobie (5%) i skórze (5%).

Pullulan to ważny liniowy polisacharyd będący egzopolimerem pochodzenia mikrobiologicznego, wytwarzany na skalę przemysłową przez drożdżopodobne grzyby Aureobasidium pullulans lub inne gatunki. Bakterie i grzyby są powszechnie znane z wytwarzania zewnątrzkomórkowych metabolitów, takich jak polisacharydy, które zaliczane są do biopolimerów i można je podzielić na różne kategorie funkcjonalne, takie jak polisacharydy wewnątrzkomórkowe, strukturalne oraz egzopolisacharydy. Egzopolimery to polimery wydzielane przez powyższe organizmy na zewnątrz komórek. W przeciwieństwie do polimerów wewnątrzkomórkowych, pełnią funkcję zewnętrznych struktur, które mogą tworzyć ochronną warstwę wokół komórek. Dodatkowo, egzopolimery mogą odgrywać rolę w tworzeniu biofilmów oraz umożliwiać przyleganie organizmów do różnych powierzchni, a to dlatego, że pullulan jest syntetyzowany poza komórką (na błonie ściany komórkowej), i tworzy na jej powierzchni luźną, śluzowatą warstwę.

Pullulan został odkryty w 1958 roku przez Berniera w grzybie Aureobasidium pullulans, a nazwany pullulanem w 1959 roku. W latach sześćdziesiątych XX wieku ustalono jego strukturę. Po raz pierwszy na rynek został wprowadzony w roku 1976 roku. Aureobasidium pullulans lub inne gatunki wykorzystują różne źródła węgla, jak glukoza i laktoza do produkcji pullulanu, a pH podłoża wpływa na efektywność produkcji.

Struktura pullulanu złożona jest z powtarzających się jednostek maltozylowych, które zbudowane są z dwóch pierścieni glukopiranozowych połączonych wiązaniem α-(1 → 4) przyłączonych do pojedynczego pierścienia glukopiranozowego za pomocą wiązania glikozydowego α-(1 → 6). Charakterystyczne właściwości fizykochemiczne pullulanu wynikają z występowania zarówno wiązań glikozydowych α-(1 → 6), jak i α-(1 → 4).

Przechowywanie
Chronić przed światłem, przechowywać w suchym miejscu, w temperaturze pokojowej. Przechowywać w sposób niedostępny dla małych dzieci.

Środki ostrożności
Nie należy przekraczać zalecanej dziennej porcji do spożycia w ciągu dnia. Produkt jest przeznaczony dla osób dorosłych. Kobiety w ciąży i karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed spożyciem produktu. Produkt nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety. Nie stosować w przypadku uczulenia na którykolwiek ze składników. Zrównoważony sposób żywienia oraz zdrowy tryb życia są podstawą prawidłowego funkcjonowania organizmu.